Home > Das melden > Euthanasiebeleid  
Deel deze pagina: 

Das melden

Euthanasiebeleid hulpbehoevende dassen

Steun ons:
Doneer Online
Vriendenloterij
Wordt gesteund door:
VriendenloterijStichting DierenLot
Uit zijn lijden verlost
Dassen zijn een van nature in Nederland voorkomende beschermde diersoort.

Mocht een das door ziekte, verwonding, verwezing, of door direct of indirect menselijk handelen of nalaten tijdelijk niet zelfstandig in de vrije natuur kunnen overleven, dan is hij hulpbehoevend. De das heeft dan wettelijk 'recht' op onze hulp. Dit heet de zorgplicht. Omdat dassen wezens met gevoel zijn, een intrinsieke waarde hebben, en mensen hun leefomgeving beïnvloeden, dragen wij de morele verantwoordelijkheid om hen de nodige zorg te bieden. Ook volgens de wet is iedereen, ook een gewone burger, daarom verplicht om een hulpbehoevende das te helpen.

Deze hulp bestaat uit wat we noemen een 'zoekplicht naar deskundigheid': in dit geval het inschakelen van de dierenambulance of hulpdiensten, en/of 06-48279968 bellen voor advies over de mate van hulpbehoevendheid van de das en bijbehorend handelingsperspectief.

Iedere hulpbehoevende das moet worden gezien door een dierenarts.

Het belang van de das staat altijd voorop! Dassen zijn zeer sterk en hebben een buitengewoon herstellingsvermogen. Het uitgangspunt voor het starten van een behandeling is, dat de das een tweede kans moeten krijgen. Er moet een reële kans zijn op herstel zodat de das een zo spoedig mogelijke terugplaatsing in de natuur en een zelfstandig leven in het wild aankan.
Dassen met te grote verwondingen of andere onherstelbare schade, worden uit hun lijden verlost en door de dierenarts geëuthanaseerd: ook dat is hulp aan inheemse wilde dassen in nood.

Maar wanneer is een das nog te redden?
Hieronder staan de richtlijnen.
Gebroken voorpoot

Wel euthanasie

  • Gebroken rug (dwarslaesie). Gebroken bekken of poten. (Vereisen fixatie en/of langdurige perioden in gevangenschap. Uitzondering mogelijk voor jonge dasjes).
  • Schedelbreuken zoals een gebroken boven- en/of onderkaak.
  • Madeninfectie (Myasis) door verwondingen (aanrijding, bijtwonden etc.) of verzwakking (mest, urine).
  • Stervende dassen. Volwassen dassen zijn zeer sterk en tonen geen pijn. Pas als ze letterlijk sterven van de pijn, kunnen ze luid gaan kermen en zelfs huilen als een kind.
  • Besmettelijke dierziekten zoals vogelgriep, hondsdolheid (komt niet voor in Nederland) of hondenziekte (ziekte van Carré).
  • Vermagering als gevolg van een chronische ziekte (bv. Kanker) of een voortschrijdende tandziekte, vaak zijn deze dieren oud en hebben ze ook meerdere bijtwonden.
  • Verzwakt door ouderdom. Versleten gebit, laag lichaamsgewicht, een zeer slechte lichamelijke conditie en soms ook bijtwonden. Dit zijn de dieren die direct na vrijlating weer hulpbehoevend zijn, niet de oude dassen die na vrijlating nog langere tijd, zelfs jaren, zichzelf kunnen redden.
  • Volwassen dassen blijven wild en kunnen kortdurend opgevangen worden in een niet gespecialiseerde opvang.
    Dassen die langere tijd nodig hebben voor herstel of grootbrenging (verweesde dasjes) moeten naar een gespecialiseerde opvang met zowel de kennis als de faciliteiten om deze dieren succesvol te verwilderen. Verweesde dasjes die niet verwilderd zijn voor terugplaatsing in de natuur, moeten worden geëuthanaseerd.
Bijtwonden staartwortel

Geen euthanasie

  • Bijtwonden van andere dassen tijdens territoriale gevechten, met name bij de staartwortel, zien er vaak vreselijk uit en kunnen ook bijzonder groot zijn. Deze wonden kunnen echter al in een paar weken volledig herstellen.
  • Bij jonge dasjes kunnen fracturen worden gerepareerd, op voorwaarde dat er goede zorg kan worden verkregen, aangezien de jonge dasjes tijdens het opvoedingsproces verschillende maanden in gevangenschap doorbrengen en er voldoende tijd is voor fractuurgenezing.
  • Oude dassen die na vrijlating nog langere tijd, zelfs jaren, zichzelf kunnen redden.
  • Dassen eten vaak dagenlang niet in gevangenschap en een hongerstaking mag NIET worden beschouwd als een indicator voor een slechte prognose.
Faculteit Diergeneeskunde

DWHC (Dutch Wildlife Health Centre)

Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht



Missie
De missie van het Dutch Wildlife Health Centre is het vermeerderen van de kennis over de gezondheid van wilde dieren en het bevorderen van een goed gebruik van deze kennis bij het beleid aangaande de volksgezondheid en de gezondheid van gedomesticeerde en in het wild levende dieren.

Taken
Uit de missie volgen onder meer de navolgende taken:
Pathologisch onderzoek: Als er zich buitengewone sterfte voordoet onder in het wild levende dieren, verricht het DWHC gedegen pathologisch onderzoek op één of meer van de aangetroffen kadavers om mogelijke doodsoorzaken vast te stellen. Zo nodig wordt specialistisch vervolgonderzoek (zogenaamd incidenten - onderzoek) uitgezet in het partnernetwerk.
Monitor- en surveillanceprogramma's: Het DWHC adviseert over het opzetten en coördineren van programma's om omvang en verloop van ziekten en infecties bij in het wild levende dieren te onderzoeken en volgen.
Onderzoeksprojecten: Het DWHC voert, in samenwerking met partners, onderzoeksprojecten uit die uit de voorgaande taken voortvloeien (vervolgonderzoek) en/of daar een meerwaarde aan geven.
Rapportage: Jaarlijks vindt rapportage plaats aan het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit over de status van ziekten bij wilde dieren.
Trainingen: Het DWHC geeft onderwijs aan studenten en trainingen aan zowel professionele als vrijwillige medewerkers van netwerkpartners over ziekte en gezondheid van wilde dieren en hoe daarmee om te gaan.

https://www.dwhc.nl/
Onderzoek dierziekten

Wageningen Bioveterinary Research (WBVR)

Wageningen UR Lelystad


Wageningen Bioveterinary Research (WBVR) in Lelystad draagt bij aan de bescherming van de dier- en volksgezondheid door advisering en onderzoek naar infectieziekten bij (landbouwhuis-)dieren.

Wageningen Bioveterinary Research is een onafhankelijk onderzoeksinstituut en het nationale referentie-instituut dat op veterinair gebied bijdraagt aan de bescherming van de dier- en volksgezondheid in Nederland.
Het werkterrein van Wageningen Bioveterinary Research strekt zich uit over de volle breedte van het terrein van de infectieuze ziekten (virussen, bacteriën, prionen en parasieten) bij alle landbouwhuisdieren, gezelschapsdieren, vissen en schelpdieren, en ook bij dieren in het wild. Verder richt het instituut zich op ziekteverwekkers bij dieren die een risico vormen voor de mens (zoönosen).

https://www.wur.nl/nl/Expertises-Dienstverlening/Onderzoeksinstituten/Bioveterinary-Research.htm